گر بگويم تا قيامت وصف او * هيچ آن را مقطع و غايت مجو سمّي جدّه باقر علوم الأنبياء و المرسلين محمد . ما إن مدحت محمّدا بمقالتى * لكن مدحت مقالتى بمحمّد أبقى اللّه تعالى ، مجد الشّرع المنيف الطّاهر ، محروسا من طوارق الحدثان ، محفوظا فى ظلّ عنايته و كنفه على ممرّ الدّوران ، نمىبيند ، بلكه نيست و نخواهد بود . آرزومندى من خدمت خدّام ترا * چون جفاى فلك و محنت من بسيار است گوشم از گوهر الفاظ تو تا محروم است * همچو الفاظ تو چشمم همه گوهربار است قد كان لى مشرب يصفو برؤيتكم * فكدّرته يد الأيام حين صفا الدّهر يكدح صرفه و يفوت فى صمّ الصّفا * و الدّهر من عاداته تكدير عيش قد صفا هر جام مراد را كه بر دست نهم * گردون ز حسد خسى درو اندازد اين بود نقل اندكى از نامهء ملا صدرا به ميرداماد كه از روى نسخهء خطى متعلق به دكتر اصغر مهدوى ، توسط محمد تقى دانش‌پژوه ، در مجلهء راهنماى كتاب ، ص 757 تا 765 ، سال پنجم ، مطابق آبان و آذر 1341 ، چاپ شده است . 4 - صورت كتابتى كه أفضل المدقّقين صدر المحقّقين شيرازى بنوّاب ثالث المعلّمين ، استاد العلماء فى الخافقين نوشته‌اند : كفى شرفا أنّى مضاف اليكم * و أنّى بكم أدعى و أرعى و أعرف إذا بملوك الأرض قوم تشرّفوا * فلى شرف منكم أجلّ و أشرف تا اشعهء آفتاب وجود به مقتضى حكمت إلهى بر صفايح ماهيات ممكنات فايض